షిర్డీ సాయిబాబా జీవనశైలి..!

ప్రత్యక్షదైవంగా హిందువుల పూజలందుకుంటున్న షిర్డీ సాయిబాబా జీవనశైలి యోగులందరికి ఆదర్శప్రాయంగా ఉండేది. ఆ జీవనశైలి సామాన్య మానవులకు ఆచరణ సాధ్యం కానిది. ఆయన దినచర్య ఎలా ఉండేదంటే...
బాబా ప్రతిరోజూ తెల్లవారుఝామున నాలుగు గంటలకే నిద్రలేచేవారు. బాబా ఒకరోజు ద్వారకామాయిలోనూ, మరొకరోజు చావడిలోనూ నిద్రించేవారు. చావడిలో పడుకున్న మరుసటి రోజు ఉదయం సాయినాథుని భక్తులు మేల్కొలిపి ద్వారకామాయికి తీసుకువచ్చేవారు. ద్వారకామాయిలో కొద్దిసేపు కూర్చుని ధునివైపు చూస్తూ గడిపేవారు. అనంతరం ముఖం కడుక్కునేందుకు లేచేవారు. అప్పటికే గంగాళం నిండా భక్తులు నీళ్ళు సిద్ధం చేసేవారు. ఈ సమయంలో బాబా చాలా కోపంగా కనిపించేవారు. అందువల్ల ఆయన వద్దకు వెళ్ళేందుకు భక్తులు సాహసించేవారు కాదు.
ముఖం కడుక్కున్న తర్వాత కుడిచేతి మణికట్టుకు రోజూ నేతిలో ముంచిన గుడ్డతో కట్టు కట్టుకునేవారు. భక్తులే ఈ కట్టు కట్టేవారు. కట్టు కట్టిన తర్వాత కట్టు కట్టిన వారికి బాబా ఒక రూపాయి ఇస్తుండేవారు. చేతి మీద ఎటువంటి గాయం కనిపించకపోయినా బాబా కట్టుకట్టించుకునే వారు. ఇలా ఎందుకు చేసేవారో తెలియదు.
ప్రతిరోజ

ూ ఉదయం ఎనిమిది గంటల ప్రాంతంలో బాబా బిక్షకు వెళ్లేవారు. కేవలం ఐదు ఇళ్లలో మాత్రమే బిక్షాటన చేసేవారు. భిక్షాటన ద్వారా వచ్చిన పదార్థాలతో కొన్ని ధునిలో వేసి, కొంత భాగాన్ని పేదవారికి పంచిపెట్టి, మరికొంత భాగం పశుపక్షాదులకు కేటాయించి, మిగిలిన అతి కొద్ది భాగాన్ని తను తినేవారు బాబా. ఆ తర్వాత లెండీకి బయలుదేరేవారు.
సాయినాథునికి ఎండ తగలకుండా కొందరు భక్తులు ఆయనకు గొడుగు పట్టేవారు. లెండీకి వచ్చిపోయే సమయంలో మాత్రమే బాబా పాదరక్షలు ధరించేవారు. లెండీకి చేరుకోగానే భక్తులు బయటే నిలబడేవారు. బాబా లోనికి వెళ్ళి ఒకటి రెండు గంటలు లెండీలో యోగ సాధన చేస్తూ గడిపేవారు. తిరిగి 11గంటల ప్రాంతంలో ద్వారకామాయి చేరుకునేవారు.
ద్వారకమయికి సాయి చేరుకోగానే మండపంలో గాయకుల గానం మొదలయ్యేది. ఆ సమయంలోనే భక్తులు నైవేద్యాలు తెచ్చిపెట్టేవారు. ఆ నైవేద్యాలను భక్తులకే పంచిపెట్టేవారు బాబా. మధ్యాహ్నం 12 గంటల సమయంలో హారతి జరిగేది. హారతి సమయంలో బాబాకు భక్తులు వెండి సింహాసనం తెచ్చేవారు. అయితే బాబా మాత్రం ఎప్పుడూ దానిలో కూర్చునేవారు కాదు.
హారతి ముగిసిన తర్వాత గురుస్థానం వద్ద ప్రసాదం పంచిపెట్టేవారు. సమాధి మందిరంలో ఈనాటికీ హారతి ముగియగానే బాబాను దర్శించుకుని వచ్చిన భక్తులకు బయట ప్రసాదాలు పంచుతూ ఉంటారు. ఈ ప్రసాదం ఉదయం నుండీ బాబాకు భక్తులు సమర్పించిన నైవేద్యం నుండి సేకరించినవి.
సమాధి మందిరం వద్ద బాబా విగ్రహం వద్ద రెండు స్టీలు డ్రమ్ములు ఉంటాయి. బాబా దర్శనానికి వెళ్ళే భక్తులు ఆ డ్రమ్ములలోనే బాబాకు తాము నైవేద్యంగా సమర్పించుకోవాలనుకున్న లడ్డూలు, పాలకోవాలు మొదలైన ప్రసాదాలను ఉంచుతారు. వాటినే భక్తులకు తిరిగి పంచిపెడతారు.
సాయినాథుని హారతి అనంతరం ప్రసాదం స్వీకరించిన భక్తులు ఇళ్లకు వెళ్ళిపోయేవారు. సాయంత్రం తిరిగి లెండీ వద్ద కొంతసేపు గడిపి, తిరిగి చావడిలోనో, ద్వారకామాయిలోనే నిద్రకు ఉపక్రమించేవారు బాబా.
[18/04, 9:27 PM] +91 98841 77362: నాసిక్ జిల్లాలోని మాలేగావ్ అనే పట్టణం లో ఒక డాక్టరు వుండేవాడు. వాని మేనల్లునికి ఒకసారి ఒక రాచ కురుపు లేచింది. తన డాక్టరు పరిజ్ఞనానంతటినీ వుపయోగించి వైద్యం చేసాడు గానీ ఏ మాత్రం వుపశమనం కలగలేదు. రోజురోజుకూ ఆ కురుపు యొక్క బాధ తీవ్రతరం కాసాగింది. తనకు తెలిసిన వైద్యులందర్నీ ఈ కురుపు విషయమై డాక్టర్ సంప్రదించాడు కానీ ఏం లాభం లేకపోయింది. దురదృష్ట వశాత్తూ ఆ కురుపు సెప్తిఖ్ కావడం తొ ఆపరేషన్ చేసి ఆ చెయ్యిని తీసివెయ్యాలని డక్టర్లు నిర్ణయించారు. ఇటువంటి సమయం లో ఆ పిల్లవాని తల్లిదండ్రులకు ఒక స్నేహితుడు శిరిడీ వెళ్లి శ్రీ సాయినాధులను దర్శించమని ఆయన అనంతమైన కృపా కటాక్షాలతో అనితర సాధ్యమైన రోగాలెన్నో నయం అవుతున్నాయని సలహా ఇచ్చాడు.

సదరు డాక్టరు గారికి సాధువులన్నా, బాబలన్నా గౌరవం లేదు. ఇవ్వన్నీ నమ్మవద్దని ఎంత చెప్పినా వినకుండా, ఆ పిల్లవాని తల్లిదండ్రులు శిరిడి తిసుకువెళ్ళి శ్రీ సాయినాధుని దర్శనం చేసి తమ పిల్లవాడిని బాగు చెయ్యమని కళ్ల నీళ్ళ పర్యంతమై వేడుకున్నారు. దయార్ధ హృదయులు అయిన శ్రీ సాయి వారిని ఒదారుస్తూ, “ ఏం కలత చెందవద్దు. ఎవరైతే ఈ మశీదు మెట్లు ఎక్కారో ఇక వారి కష్టలన్నీ దూరం అవుతాయి.ఈ ఉదీని తీసుకువెళ్ళి ఆ కురుపుపై రాయండి. వారం రోజులలోనే నయమౌతుంది.” ఆని తన ప్రేమామృతమైన చూపులను ఆ పిల్లవాడిపై ప్రసరించి ఆశీర్వదించారు. ఆ పిల్లవాడి తల్లిదండ్రులు బాబా చెప్పినట్లే చేసారు. విచిత్రాలలో కెల్లా విచిత్రం.

శ్రీ సాయి యొక్క మహిమాన్వితమైన విభూదీ ని రాయడం ప్రారంభించిన నాటి నుండి ఆ కురుపు నెమ్మదించింది. నొప్పి క్రమం గా తగ్గడం తో పాటు ఆ కురుపు కూడా ఎండిపోసాగింది. ఛివరకు ఏడవ రోజున పూర్తిగా మానిపోయింది. ఒక వైపు ఆపరేషన్ ద్వారా చెయ్యని పోగొట్టుకుంటానేమోనన్న ఆందోళనతో వున్న ఆ పిల్లవాడు కురుపు నయమవడం తో మశీదుకు వెళ్ళి బాబా వారి కాళ్ళపై పడి కన్నీటితో అభిషేకం చేసాడు. సాయి యొక్క ఊదీ ప్రసాదాన్ని స్వీకరించి వారందరూ సంతోషం గా తమ గ్రామానికి తిరిగి వెళ్ళారు. మహామహులైన డాక్టర్లు నయం చెయ్యలేని ఆ రాచ కురుపును సమర్ధ సద్గురువు అయిన శ్రి సాయి నయం చెసారన్న వార్తను తెలుసుకున్న ఆ దాక్టర్ తాను కూడా వెళ్ళి బాబా దర్శనం చేసుకుందామనుకున్నాడు.

కాని మధ్య మార్గం లో మన్మాడు స్టేషనులో కొందరు బాబాకు వ్యతిరేకం గా చెప్పడం వలన మనసు మార్చుకొని తన మిగిలిన శెలవలను గడపడనికి ఆలీబాగ్ కు ప్రయాణమయ్యాడు. ఆలీబాగ్ కు చేరిన తర్వాత అతని హృదయవాణి శిరిడీ వెళ్ళమని తీవ్రం గా ప్రేరేపించింది. అంతే కాక ఆ రెండు రోజులు కలలో ఒక దివ్య పురుషుని దర్శనం అయ్యి ఇంకనూ నన్ను నమ్మవా అని అంటునట్లు అనిపించింది. స్వతాహాగా నాస్తిక భావాలు కల ఆ డాక్టర్ బాబాను పరీక్షించ దలచి బొంబాయిలో రెండు వారాల నుండి అంతుబట్టని విచిత్రమైన జ్వరముతో బాధపడుతున్న తన రోగికి ఒక రెండు రోజులలో వ్యాధి తగ్గితే తప్పక శిరిడి వచ్చి బాబా దర్శనం చేసుకుంటానని సంకల్పం చేసుకున్నాడు. సాయినాధుని లీలలు చిత్రాతి చిత్రం. మనో నిశ్చయం జరిగినప్పటి నుండి బొంబాయి లో వున్న ఆ రోగికి జ్వరం తగ్గు ముఖం పట్టనారంభించి రెండు రోజులలోనే సామాన్య ఉష్ణోగ్రతకు దిగింది.

ఆ రోగి బంధువులు పట్టలేని ఆనందంతో డాక్టర్ గారికి ఫోన్ చెసి ఈ విషయం తెలియపరిచారు. డాక్టర్ జరిగిన అద్భుతానికి అబ్బురపడి వెంటనే శిరిడీ వచ్చి సాయినాధుని దర్శనం చెసుకున్నాడు. సాయిని దర్శించిన వెంటనే డాక్టర్ కు ఒక గొప్ప అధ్యాత్మికానుభూతి కలిగింది. భక్తులపై సాయికి వున్న అనంతమైన ప్రేమానురాగాలకు ముదమొంది వెంటనే తన నాస్తిక భావాలను పరిత్యజించి సాయిని తన సద్గురువుగా మనో నిశ్చయం చేసుకున్నాడు.నాలుగు రోజుల పాటు శిరిడీలో సాయి సన్నిధిలో వుండి, అక్కడి అధ్యాత్మిక రసానుభూతిని తనివి తిరా ఆస్వాదించి బాబా వారి ఊదీ ప్రసాదమును, ఆశీర్వచనములను తీసుకొని ఇంటికి వెళ్లాడు. అప్పటి నుండి అతని జీవిత విధానమే మారిపోయింది. సాయి బోధలను త్రికరణ శుద్ధిగా పాటిస్తూ నిత్యం సాయి ఆరాధనలో మునిగి తేలుతుండేవాడు. పదిహేను రోజులలో గత నాలుగు రోజుల నుండి రాకుండా వూరిస్తున్న ప్రమోషన్ వచ్చింది, హెచ్చు జీతం పై బీజాపూర్ కు ట్రాన్స్ ఫర్ చేసారు. భగవంతుని లీలను అర్ధం చేసుకోవడం ఎవరి తరం ?
మొదట్లో శుద్ధమైన నాస్తికుడు. అతని మేనల్లుని రోగం వలన సాయి దర్శనం అయ్యింది. నాటి నుండి సాయికి కూర్మి భక్తుడు అయ్యాడు.

సర్వం శ్రీ సాయినాధ పాదారవిందార్పణ మస్తు
లోకాస్సమస్తా సుఖినోభవంతు
సర్వే జన: సుఖినోభవంతు..

© Copyright శ్రీ షిరిడి సాయిబాబ అమృతధార