శ్రీ సాయినాధుల వారు కూర్చున్న విధానం

బాబావారు కూర్చున్న విధానం చూడండి అది ఎంత సుందరంముగా చూడ చక్కగా నున్నదో వారు తమ కాళ్ళను ఒక దాని పైన ఇంకొకటి వేసియున్నారు.ఎడమ చేతి వేళ్ళు కుడి పాదముల పై వేసియున్నారు.కుడికాలి బొటన వెలుపై చూపుడు వేలును మధ్య వేలును ఉన్నవి.ఇలా బాబావారు కూర్చున్న విధానమును బట్టి చూడగా బాబా ఈ దిగువున ఇచ్చిన విషయమును చెప్పుచున్నట్లు తెలుస్తుంది.అది ఏమనగా *"నా ప్రకాశమును చూడాలంటే అహంకారమును విడిచి మిక్కిలి యణకువతో* *చూపుడు వేలుకు మధ్య వేలుకు మధ్యనున్న బొటన వెలుపై దృష్టిని సారించినచో నా ప్రకాశమును చూడగలరు."* ఇది భక్తికి సులభమైన మార్గము.ఈ యొక్క బొటన వేలు సత్యానికి , ధర్మానికి,నిస్వార్థమైన భక్తీకి,నిర్వచనం.నిరంతరం సత్య మార్గంలో నడుస్తూ ఎటువంటి ఫలపేక్ష ను ఆశించకుండా సర్వం నీవె అంటూ నిశ్వార్థమైన భక్తితో కొలిస్తే బాబావారిని తప్పక చూడగలం

*"సాయిబాబా స్మరణ తో జీవన మాధుర్యం*

సాయిబాబా సూక్తులు చాలా సరళంగాఉంటాయి. ఆయన బోధనలు మనల్ని రకరకాల అవలక్షణాల నుండి బయట పడేస్థాయి. సద్గుణాలు, సదాచారాలు నేర్పే విధంగా ఉంటాయి. సాయిబాబా ఉద్బోధ మానవ కల్యాణం కోసమే. బాబా సూక్తులు కొన్ని చూడండి.

"నేను" అనే అహంకారాన్ని వదిలిపెట్టండి. నన్ను నమ్మండి. మీధుఃఖాలన్నీ మర్చిపోయి, నిశ్చింతగా ఉండండి.భారం నామీద మోపండి.ఎల్లవేళలా నేను మీతోనే ఉంటాను.
అహంకారాన్ని త్యజించిన క్షణాన మీ మనసులో స్థిరంగా ఉంటాను. మీకు సంపూర్ణ వికాసాన్ని కలిగిస్తాను. మీరు చేయాల్సిందల్లా ధ్యానం.
ఇతర ధ్యానాలన్నీ వదిలి నామీదే దృష్టి నిలపండి.
నిరంతరం స్మరించండి, జపించండి మనసులో అలజడులన్నీ తగ్గుతాయి.
కోరికలన్నీ తీరతాయి.పూర్తి ప్రశాంతత అనుభూతిలోకి వస్తుంది.

సాయిబాబా ప్రబోధించిన అసామాన్య గుణాలు ఏమిటి ?

సర్వసాధారణంగా మనందరికీ ఇతర్ల గురించి కుతూహలం ఉంటుంది. తోటివాళ్ళేం
చేస్తున్నారు, ఎంత సంపాదిస్తున్నారు, ఎలా జేవిస్తున్నారు లాంటి అనేక అనవసర
విషయాలమీద దృష్టి పెడతాం. ఆ అంశాల్లో ఉన్న కుతూహలం నిజంగా అవసరమైన
విషయాల్లో ఉండదు. ముఖ్యంగా మన గురించి మనం తెలుసుకోవాలనుకోం.
ఆధ్యాత్మికంగా ఎదిగి ఔన్నత్యం సంపాదించాలనుకోం. సాయిబాబా ఇతర్ల విషయాలు
తెలుసుకోవాలనే ఈ రకమైన వైఖరిని పూర్తిగా ఖండించాడు. ఎవరికి వారు, ''నేను
ఎవర్ని? నేను ఈ లోకంలోకి ఎందుకు వచ్చాను, ఏం చేయాలి? ఏం చేస్తే జీవితం
సార్ధకమౌతుంది? - అని ఆలోచించి, ఎప్పటికప్పుడు మన నడవడిక తీర్చిదిద్దుకుంటూ,
ఆదర్శప్రాయంగా జీవించాలని షిర్డీ సాయిబాబా సామాన్యునిలా జీవించి, అసామాన్య
గుణాలను ప్రబోధించాడు.

ఇది వినడానికి చూడ్డానికి ఎంతో మామూలు అంశంలా కనిపిస్తుంది. కానీ, ఇందులో
ఎంతో లోతైన భావం ఉంది. మన గురించి మనం ఆలోచించడం మొదలుపెడితే మన
కర్తవ్యం ఏమిటో తెలుస్తుంది. తోటివారికి సంబంధించిన అనవసరమైన ఆసక్తి తగ్గుతుంది.
అన్నిటినీ మించి ''నేను'', ''నా'' అనే స్వార్ధచింతన, అహంభావం తగ్గిపోతాయి.

సాయిబాబా ఇంకో విషయం కూడా స్పష్టంగా చెప్పాడు. తనను వెతుకుతూ భక్తులు
ఎక్కడికీ పోనవసరం లేదన్నాడు. తాను ఈ ప్రపంచం లోని సకల జీవజాలంలో,
వస్తువుల్లో.. అన్నిటిలో ఉన్నానని చాటి చెప్పాడు. ప్రతి జీవిలో చైతన్యం ఉంటుందని, ఆ
చైతన్యమే దేవుడని గుర్తించాలని చెప్పాడు. దేవునికోసం అన్వేషణ మాని, మనం ఏం
చేసినా అది దేవుడికి తెలుస్తుందని గుర్తుంచుకోవాలని చెప్పాడు. తోటివారిని ఏదో
విధంగా బాధపెడుతూ, హింసిస్తూ దేవునికి పూజలు చేసినా ఫలితం ఉండదని, మంచి
పనులు చేయడం ద్వారానే దేవునికి దగ్గర అవ్వాలని హితబోధ చేశాడు. మానవ సేవే
మాధవ సేవ అని ఎన్నోసార్లు గుర్తుచేశాడు. తోటివారిని విసిగించేవారు, బాధించేవారు
పాపపు రాశులను పెంచుకుంటారని, ఆ ఫలితాన్ని అనుభవించక తప్పదని, తాము
కష్టపడి అయినా, ఇతర్లకు మేలు చేసేవారు జీవితాన్ని సార్ధకం చేసుకుంటారని స్పష్టం
చేశాడు.

© Copyright శ్రీ షిరిడి సాయిబాబ అమృతధార